Το σχέδιο εκβυζαντινισμού του ελληνικού χώρου κατά την εποχή της Μακεδονικής δυναστείας

Abstract

Η ευρύτερη περίοδος, η οποία ορίζεται από τη συνειδητή επιλογή του Βασιλείου Α' διά της ειρηνικής οδού να συνεχίσει την εξωτερική πολιτική του εκχριστιανισμού των γειτονικών σλαβικών πληθυσμών -μέσα στην οποία εντάσσεται και ο ρόλος του Οσίου Γερμανού!, ηγουμένου της μονής Κοσίνιτσας- και την, επίσης, συνειδητή επιλογή του Βασιλείου Β' διά των πολεμικών εκκαθαρίσεων να εξασΦαλίσει τους πληθυσμούς στα όρια του Βυζαντίου από την επεκτατική δράση των Βουλγάρων μέσα στην οποία εντάσσεται η ενδυνάμωση του ελληνικού-βυζαντινού στοιχείου και η αναγνώριση του πρωτεργάτη του πολιτιστικού έργου στην περιοχή που ετάφη, στον Άγιο Γερμανό των Πρεσπών χαρακτηρίζεται ως εποχή αντιθέσεων, γεμάτη από ιστορικά γεγονότα ή ζητήματα, τα οποία περιβάλλονται από νέφη αμφιβολιών και συνοδεύονται από μεγαλύτερα ή μικρότερα ερωτηματικά.