Ο ορισμός του φύσει δούλου και η σχέση δούλου Κυρλιου κατά του Αριστοτέλη

Abstract

Ο Αριστοτέλης πραγματεύεται διεξοδικά στο Β των Αναλυτικών Υστέρων το πρόβλημα του ορισμού και τη διαφορά του από την απόδειξη. Σε αντίθεση με την απόδειξη, που δηλώνει «ἔστι τόδε κατὰ τοῦδε ἢ οὐκ ἔστιν.», ο ορισμός δηλώνει «τί ἐστιν», την ουσία, την πραγματική κατάσταση ενός πράγματος. Προϋπόθεση για να συντελεσθεί ένας ορισμός είναι δύο σημεία, τα οποία αποτελούν τα όριά του. Το προς τα πάνω όριο είναι η προϋπόθεση γενικών εννοιών και το προς τα κάτω όριο είναι η ατομικότης, το ειδικό, που δεν επιδέχεται ορισμό.