Τα στρατιωτικά κινήματα του 1933 και 1935 της βενιζελικής παράταξης μέσα από τον αντιβενιζελικό Τύπο: σωτηρία της Δημοκρατίας ή σωτηρία της βενιζελικής εξουσίας;

Abstract

Μεσοπόλεμος στην Ελλάδα έχει εύστοχα περιγραφεί ως η περίοδος κατά την οποία η δικτατορία και ο κοινοβουλευτισμός αποτελούν εναλλακτικές μορφές εξουσίας.1 Με αυτόν τον τρόπο υπογραμμίζεται η σχέση αλληλεξάρτησης πολιτικών και στρατιωτικών, καθώς οι πολιτικοί αρχηγοί εμφανίζονται να αναζητούν συνεχώς ερείσματα στο στρατό στην περίπτωση που χρειαζόταν ή επιλεγόταν μια στρατιωτική λύση,2 αλλά και η ιδιαίτερη παρεμβατικότητα που εμφανίζει ο στρατός στα πολιτικά πράγματα. Διαμορφώνονται έτσι οι συνθήκες για αυτονόμηση του στρατού από την κηδεμονία των πολιτικών και μια δυναμική επίλυσης των πολιτικών προβλημάτων με εξωθεσμικό τρόπο.