BRI vs IMEC: Ο γεωοικονομικός ανταγωνισμός Κίνας–Ινδίας και ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στη νέα παγκόσμια συνδεσιμότητα (2013–2023).
ENGLISH ABSTRACT This dissertation investigates the geoeconomic competition between China and India through the lens of two flagship connectivity initiatives: the Belt and Road Initiative (BRI) and the India–Middle East–Europe Economic Corridor (IMEC). Additionally, it explores the role of the European Union within the evolving global connectivity landscape, particularly through its Global Gateway strategy. The main objective is to assess whether connectivity initiatives serve as tools of strategic influence and their potential contribution to either international stability or confrontation. The methodology was based on a qualitative analysis of primary and secondary sources, including official documents and academic literature, covering the period 2013–2023, within a comparative framework and theoretically grounded in neorealism and geoeconomics. Key findings suggest that both the BRI and IMEC transcend their developmental narratives and operate as instruments of geopolitical competition. China utilizes the BRI to consolidate its global influence via critical infrastructure and economic penetration, while India promotes the IMEC as a strategic counterweight. The European Union, through its Global Gateway initiative, aims to project itself as a reliable actor in global connectivity, though constrained by limited resources and institutional fragmentation. In conclusion, connectivity emerges as a central field of geoeconomic rivalry, where economic tools are deployed to exert power and influence. This study contributes to a deeper understanding of power dynamics among major actors and offers insights into the strategic use of infrastructure and economic diplomacy in the contemporary international order.
Thesis
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ της Κίνας και της Ινδίας, εστιάζοντας σε δύο εμβληματικές πρωτοβουλίες συνδεσιμότητας: την Belt and Road Initiative (BRI) και τον India–Middle East–Europe Economic Corridor (IMEC). Παράλληλα, διερευνάται ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο υπό διαμόρφωση παγκόσμιο γεωοικονομικό περιβάλλον μέσω της στρατηγικής Global Gateway. Κύριος στόχος είναι να αποσαφηνιστεί κατά πόσο οι πρωτοβουλίες συνδεσιμότητας συνιστούν εργαλεία στρατηγικής ισχύος και ποια είναι η συμβολή τους στη διεθνή σταθερότητα ή αντιπαράθεση. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε ποιοτική ανάλυση πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, επίσημων εγγράφων και επιστημονικής βιβλιογραφίας για την περίοδο 2013–2023, ενταγμένη σε συγκριτικό πλαίσιο, με θεωρητική θεμελίωση στον νεορεαλισμό και τη γεωοικονομία. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι τόσο η BRI όσο και ο IMEC υπερβαίνουν τον αναπτυξιακό τους χαρακτήρα και εντάσσονται σε ευρύτερες στρατηγικές επιρροής και εξισορρόπησης ισχύος. Η Κίνα αξιοποιεί την BRI για την εδραίωση της διεθνούς της παρουσίας μέσω κρίσιμων υποδομών, ενώ η Ινδία προβάλλει τον IMEC ως εναλλακτική διαδρομή στρατηγικής εξισορρόπησης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να αναδειχθεί σε αξιόπιστο δρών συνδεσιμότητας, αν και περιορίζεται από θεσμικούς και χρηματοδοτικούς παράγοντες. Συμπερασματικά, η συνδεσιμότητα αναδεικνύεται ως καίριο πεδίο γεωοικονομικού ανταγωνισμού, όπου οικονομικά μέσα χρησιμοποιούνται για την άσκηση ισχύος. Η μελέτη συμβάλλει στην κατανόηση της δυναμικής μεταξύ μεγάλων δυνάμεων και προσφέρει χρήσιμες ερμηνείες για τον ρόλο των υποδομών και της οικονομικής διπλωματίας στο σημερινό διεθνές σύστημα.