Ο Εθνικός Διχασμός και οι συνέπειές του για την εξέλιξη της Μικρασιατικής Εκστρατεία
Thesis
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η Μικρασιατική Εκστρατεία (1919–1922) αποτελεί ένα από τα πλέον μελετημένα αλλά και αμφιλεγόμενα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η έκβασή της, η οποία κορυφώθηκε με τη Μικρασιατική Καταστροφή, δεν συνιστά μόνο στρατιωτική ήττα, αλλά βαθύτατη πολιτική, κοινωνική και θεσμική τομή για το ελληνικό κράτος. Η παρούσα εργασία εστιάζει στις συνέπειες του Εθνικού Διχασμού στην εξέλιξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας, προσεγγίζοντας το ζήτημα όχι ως απομονωμένο πολιτικό φαινόμενο, αλλά ως διαχρονικό παράγοντα που επηρέασε τη στρατηγική αντίληψη, τη λειτουργία του στρατεύματος και τη διεθνή θέση της Ελλάδας. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο ο Εθνικός Διχασμός διαπέρασε όλα τα επίπεδα της ελληνικής κρατικής λειτουργίας κατά την κρίσιμη περίοδο 1919–1922 και να εξετάσει κατά πόσο συνέβαλε στη σταδιακή αποδυνάμωση της ελληνικής προσπάθειας στη Μικρά Ασία. Η έρευνα δεν επιδιώκει την απόδοση μονοσήμαντων ευθυνών ούτε την αναπαραγωγή διχαστικών ερμηνειών, αλλά την κατανόηση των μηχανισμών μέσω των οποίων η πολιτική πόλωση μετατράπηκε σε στρατιωτική και διπλωματική αδυναμία. Κεντρικός στόχος είναι η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας, τις θεσμικές δυσλειτουργίες του στρατεύματος και τη μεταστροφή του διεθνούς περιβάλλοντος εις βάρος της Ελλάδας.