ΙΜΒΡΟΣ-ΤΕΝΕΔΟΣ: Η Ιστορία μέσα από τις μαρτυρίες των κατοίκων τους (Ιμβρίων) που βρέθηκαν στο μεταίχμιο της διεκδίκησης δύο χωρών
ENGLISH ABSTRACT The present study examines the historical course of the islands of Imbros and Tenedos, which, following a brief period of Greek sovereignty (1912–1923), were awarded to Turkey under the Treaty of Lausanne. Reference to the historical background is considered necessary in order to highlight the preservation of the Greek identity of the islands despite centuries of Ottoman rule. The main aim of this study is to emphasize the human factor, and more specifically the struggle of the inhabitants of Imbros and Tenedos to remain on their native islands despite policies of dehellenization and the deprivation of their communal, moral resilience with which they confronted oppressive taxation, expropriations and settlement policies during the Second World War. Subsequently, the Greek-Turkish rapprochement of the 1930s and 1950s is presented, which is a period that led to an improvement in their living conditions. Finally, there is a description of the ruling of fear and insecurity during the years 1963–1964, which ultimately forced a large part of the Greek population to flee the islands.
Thesis
Η παρούσα εργασία αναφέρεται στα νησιά Ίμβρος και Τένεδος τα οποία ύστερα από τη σύντομη ελληνική κυριαρχία την περίοδο 1912-1923 κατακυρώθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάννης στην Τουρκία. Η παράθεση ιστορικών προλεγόμενων κρίθηκε απαραίτητη για να διαφανεί η διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας των νησιών παρά τη μακραίωνη οθωμανική κυριαρχία. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδειχθεί ο ανθρώπινος παράγοντας. Ειδικότερα να αναδειχθεί ο αγώνας των Ιμβρίων και των Τενεδίων να παραμείνουν στο νησί τους παρά τις προσπάθειες αφελληνισμού και τη στέρηση των κοινοτικών, εκκλησιαστικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων τους ως το 1930. Διαγράφεται το ψυχικό σθένος με το οποίο αντιμετώπισαν τα φορολογικά μέτρα, τις απαλλοτριώσεις και τους εποικισμούς στη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Ακολούθως, παρουσιάζεται η ελληνοτουρκική προσέγγιση των δεκαετιών 1930 και 1950 που βελτίωσε τη ζωή τους. Τέλος περιγράφεται το κλίμα φόβου και ανασφάλειας των ετών 1963- 1964 που τους εξώθησε στη φυγή.