Κίνητρα και εργασιακή ικανοποίηση εργαζομένων στον δημόσιο τομέα: συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση
ENGLISH ABSTRACT This Master’s thesis examines the key determinants of employee motivation and job satisfaction in the public sector, drawing on a systematic and critical review of contemporary international literature. The relevance of the topic stems from the central role that motivation and job satisfaction play in shaping organizational performance, employee commitment, and the quality of public service delivery, particularly within environments characterized by institutional constraints and ongoing administrative reforms. The study adopts an interpretivist research paradigm and is based on a systematic literature review methodology. It synthesizes classical and contemporary theories of motivation, including Self-Determination Theory and Public Service Motivation, in order to provide a comprehensive and critical understanding of how motivation operates within public sector organizations. Through the comparative analysis of theoretical frameworks and empirical findings, the thesis demonstrates that motivation in the public sector cannot be adequately explained solely through external or financial incentives. Instead, it emerges as the outcome of a dynamic interaction between individual values, psychological needs, organizational practices, and institutional contexts. The findings of the literature synthesis indicate that job satisfaction among public sector employees is closely associated with the fulfillment of basic psychological needs, identification with organizational mission, leadership quality, and perceptions of organizational justice and support. Moreover, the analysis highlights that motivation and job satisfaction function as critical mechanisms influencing organizational commitment, employee performance, and the overall quality of public services. The thesis concludes that an integrated and holistic approach to employee motivation and job satisfaction is required in the public sector—one that transcends fragmented theoretical explanations and accounts for the complex interplay between individual, organizational, and institutional factors. By offering a systematic and critical synthesis of the literature, this study contributes to the academic debate on public sector motivation and provides a theoretical foundation for the development of more effective human resource management practices in public administration.
Thesis
Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει τους παράγοντες παρακίνησης και εργασιακής ικανοποίησης των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, εστιάζοντας στη συνθετική και κριτική ανάλυση της σύγχρονης διεθνούς βιβλιογραφίας. Η σημασία του θέματος εδράζεται στον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν η παρακίνηση και η εργασιακή ικανοποίηση στην οργανωσιακή απόδοση, στη δέσμευση των εργαζομένων και στην ποιότητα των παρεχόμενων δημόσιων υπηρεσιών, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα αυξημένων θεσμικών περιορισμών και διοικητικών μεταρρυθμίσεων. Η εργασία βασίζεται σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση και εντάσσεται στο ερμηνευτικό ερευνητικό παράδειγμα, επιδιώκοντας τη σύνθεση και κριτική αποτίμηση κλασικών και σύγχρονων θεωριών παρακίνησης, όπως η Θεωρία Αυτοπροσδιορισμού και η Παρακίνηση Δημόσιας Υπηρεσίας. Μέσα από τη συστηματική ανάλυση θεωρητικών και εμπειρικών μελετών, αναδεικνύεται ότι η παρακίνηση στον δημόσιο τομέα δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς αποκλειστικά μέσω οικονομικών ή εξωτερικών κινήτρων, αλλά διαμορφώνεται ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης ατομικών, οργανωσιακών και θεσμικών παραγόντων. Τα ευρήματα της βιβλιογραφικής σύνθεσης καταδεικνύουν ότι η εργασιακή ικανοποίηση συνδέεται στενά με την ικανοποίηση ψυχολογικών αναγκών, την ταύτιση με την αποστολή του οργανισμού, την ποιότητα της ηγεσίας και το οργανωσιακό και θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των δημόσιων οργανισμών. Παράλληλα, αναδεικνύεται ότι η αποτελεσματική παρακίνηση και η υψηλή εργασιακή ικανοποίηση αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την ενίσχυση της οργανωσιακής δέσμευσης, της απόδοσης και της ποιότητας των δημόσιων υπηρεσιών. Η εργασία καταλήγει στη διαπίστωση ότι απαιτείται μια ολιστική και συνθετική προσέγγιση της παρακίνησης και της εργασιακής ικανοποίησης στον δημόσιο τομέα, η οποία να λαμβάνει υπόψη τη δυναμική αλληλεπίδραση θεωρητικών, οργανωσιακών και θεσμικών παραμέτρων, συμβάλλοντας τόσο στον ακαδημαϊκό διάλογο όσο και στη διαμόρφωση αποτελεσματικών διοικητικών πρακτικών.