Ο Le Corbusier, μια υδρορροή και η αισθητικοποίηση του χρηστικού

Abstract

Κάθε επαφή με έργο τού Le Corbusier είναι μια δοκιμασία. Κατ’ αρχάς χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα για να μπορέσει να συνέλθει κανείς από μια ισχυρή διαταραχή, την οποία προκαλεί η ξεχωριστή παρουσία αυτού καθ’ εαυτού τού έργου. Την πρώτη αυτή εντύπωση ακολουθεί εκνευρισμός, ο οποίος οφείλεται στην προσπάθεια εξήγησης πραγμάτων που μοιάζουν περίεργα και απροσδιόριστα. Σε μεγάλο δε βαθμό, εμφανίζονται ως μη συμβατά με όλες τις υποτιθέμενες σχεδιαστικές αρχές αυτού που γενικώς χαρακτηρίστηκε ως Μοντέρνο Κίνημα στην Αρχιτεκτονική, και των αρχών του οποίου, άλλωστε, ο ίδιος ο Le Corbusier υπήρξε συνδιαμορφωτής. Η αναγνώριση αυτού τού γεγονότος φέρνει τον επισκέπτη, ειδικά εάν πρόκειται για αρχιτέκτονα, σε δύσκολη θέση, αφού τον καλεί να επανεκτιμήσει σε θεμελιακό επίπεδο τις δικές του βεβαιότητες.