Το Δωδεκανησιακό ζήτημα και η τουρκική εξωτερική πολιτική κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Abstract

Στα τέλη του 1941, λίγους μήνες δηλαδή μετλα την κατάληψη υης Ελλάδος από τις δυνάμεις του Άξονα, ο Γιώργος Σεφέρης, ο οποίος είχε ακολουθήσει την Ελληνική Κυβέρνηση στον δρόμο της εξορίας, σημείωνε ότι η τύχη των Δωδεκανήσων θα εξαρτιόταν "από το ρόλο που θα παίξει η Τουρκία ώσπου να τελειώσει ο πόλεμος. [...] Σε τελευταία ανάλυση, ο Θεός έβαλε το χέρι του και δε βγήκε η Τουρκία να μας βοηθήσει. Άν είχε γίνει αυτό, τα Δωδεκάνησα θα ήταν από τώρα τούρκικα". Αυτή η περιεκτική στη διατύπωσή της, η αποστροφή του Σεφέρη συνόψιζε με τρόπο προφητικό την τακτική που έμελλε να ακολουθήσει η Άγκυρα σε σχέση με τα ελληνοκατοικούμενα νησιά καθ' όλη τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.