Η Ροτόντα, σύμβολο πολιτισμικής ταυτότητας της Θεσσαλονίκης.

Abstract

Στη Ροτόντα της Θεσσαλονίκης δεν δοκιμάζεται, τα τελευταία χρόνια, μόνο το «φυσικό» δικαίωμα του κράτους και των αρχαιολογικών του υπηρεσιών να συντηρούν και να αξιοποιούν τα «μνημεία» ή τα «αρχαία», ως «κτήματα εθνικά όλων των Ελλήνων», ούτε η σχέση απλώς της Εκκλησίας με την πολιτική εξουσία και τους νόμους του κράτους αλλά και η διαχείριση και αξιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και σε συμβολικό επίπεδο η πολιτισμική ταυτότητα μιας τοπικής κοινωνίας . Αυτό, δηλαδή, που διακυβεύτηκε, τελικά, και εξακολουθεί να διακυβεύεται με προπομπό το πολυπαθές αυτό μνημείο, είναι: α) οι σχέσεις κράτους και Εκκλησίας έτσι όπως εγκαθιδρύθηκαν από το Σύνταγμα του 1975, το οποίο επιβάλλει την υποταγή της Εκκλησίας στις αρχές και στις διαδικασίες του κράτους δικαίου, β) οι σχέσεις της εκκλησίας και των πιστών με τον πολιτισμό και τα πολιτιστικά αγαθά, οι σχέσεις, με άλλες λέξεις, της ελευθερίας της λατρείας με το δικαίωμα στον πολιτισμό και με την προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και γ) η δυνατότητα διαμόρφωση από την ελληνική κοινωνία μέσα από το σεβασμό της πλούσιας και πολυκύμαντης ιστορικής της παράδοσης μιάς σύγχρονης, ακμαίας και ανοικτής πολιτιστικής ταυτότητας.