Το Σύνταγμα του 1968

Abstract

Από της εποχής της Αμερικανικής και της Γαλλικής Επαναστάσεως τα Συντάγματα των πολιτισμένων χωρών καταρτίζονται, συζητούνται και ψηφίζονται τπό Συντακτικών Συνελεύσεων ή Αναθεωρητικών Βουλών, των οποίων τα μέλη εκλέγονται ελευθέρως υπό του Λαού, ο οποίος εκ παραλλήλου εκφράζει ελευθέρως την γνώμην του δια του τύπου (εφημερίδων, φυλλαδίων, προκηρύξεων κλπ.), δια της συμμετοχής του εις πολιτικά κόμματα της αρεσκείας του και άλλας οργανώσεις και σωματεία, διασυναθροίσεως εις κλειστούς χώρους ή εν υπαίθρω δια δημοσίων ομιλιών και συζητήσεων κ.ο.κ. Τούτο άλλωστε συνέβη πάντοτε και παγίως παρ' ημίν μέχρι τούδε και αποτελεί επιβεβαίωσιν εις την πράξιν τηνς αρχής της λαϊκής κυριαρχίας, η οποία εξαγγέλεται δια του "Συντάγματος" (αρθρ. 2 παρ. 2). Εις τα δημοκρατικά πολιτεύματα η εξουσία του Λαού είναι πρωτογενής, δεν είναι "δοτή", δεν αποτελεί παραχώρησιν ούτε του βασιλέως, ούτε της κυβερνήσεως ούτε του στρατού.