Οι Sanaa και η κομψή γοητεία της υπαινικτικής αρχιτεκτονικής

Abstract

Με αφορμή τη φετινή1 απονομή τού Βραβείου Pritzker για την Αρχιτεκτονική (θεωρούμενο ως το αντίστοιχο Nobel) στο αρχιτεκτονικό γραφείο των SANAA, ξανατίθεται ένα από τα σοβαρά προβλήματα τής Αρχιτεκτονικής, διαχρονικό μάλιστα, το οποίο αφορά την προβολή των ορατών υλικών συστατικών της. Κατά κανόνα, η ισχυρή συμβολική επεξεργασία τού όγκου αλλά και των επί μέρους όψεων συνέβαλλε καθοριστικά στην κοινωνική σημασιοδότηση των κτιρίων και στην συγκρότησή τους σε μεγάλης κλίμακας αντικείμενα, τα οποία εξέφραζαν με έκδηλο τρόπο τα ιδεολογικά πρότυπα συγκεκριμένων εποχών ή τάξεων. Το εργαλείο για αυτή την πολιτική λειτουργία τής αρχιτεκτονικής υπήρξε η σχεδιαστική επεξεργασία με, πολύ συχνά, απλοϊκές επιλογές αυτών των άμεσα ορατών στοιχείων της.