Σχέση ΟΗΕ και περιφερειακών οργανισμών στο πλαίσιο των σύγχρονων ειρηνευτικών επιχειρήσεφν υπό το Κεφάλαιο VII του Χάρτη. Ποια τα συμπεράσματα για την Ε.Ε.;

Abstract

Τα ζητήματα προαγωγής της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και η αντιμετώπισή τους από την οργανωμένη διεθνή κοινότητα, που εκφράζουν τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ), γνώρισαν μία εντυπωσιακή εξέλιξη στη μεταδιπολική περίοδο. Πράγματι, μετά το 1990, παρατηρείται μία μετακίνηση αντιλήψεων γύρω από τα συστατικά στοιχεία που θέτουν σε κίνηση το Κεφάλαιο ΥΠ Χάρτη ΗΕ (π.χ. έννοια απειλής της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας) και, συνακόλουθα, γύρω από τη λήψη κυρωτικών/εξαναγκαστικών μέτρων για παραβίαση του δίεθνούς δικαίου, σε ορισμένες περιπτώσεις και με τη χρήση ένοπλης βίας, ύστερα από σχετική εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στη διαχείριση αυτών των κρίσεων, συχνά, η παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας επιχειρείται μέσω ή με τη συνδρομή διεθνών οργανισμών περιφερειακής εμβέλειας (Κεφάλαιο ΥΠ! Χάρτη ΗΕ), με αποστολή, δυνάμει του Κεφαλαίου ΥΠ, μία σύνθεση επιβολής μέτρων αποκατάστασης της ειρήνης ή και ανοικοδόμησης κράτους, ιδίως μετά από σύρραξη.