Η ψυχαναλυτική κριτική στη θρησκεία: μια επισκόπηση

Abstract

Στην προσπάθεια κατανόησης της επιστροφής των ανθρώπων στη θρησκεία, ξαναγίνεται επίκαιρη η ψυχαναλυτική άποψη μέσα από τα κείμενα του Freud και των μεταγενέστερων. Η αναγνώριση της συμβολής του πολιτισμού στα ανθρώπινα ζητήματα, οι λόγοι διατήρησης του και τα κομμάτια του ψυχικού του υλικού στοιχειοθετούν την απαρχή της ψυχαναλυτικής ανάλυσης του θρησκευτικού φαινομένου σε κοινωνικό και ψυχικό επίπεδο. Η ανάπτυξη των θρησκευτικών αναπαραστάσεων και η σύλληψη τους στη ψυχολογική φύση τους ως αυταπάτες αποτελούν τον πυρήνα της ψυχαναλυτικής κριτικής στη θρησκεία. Ο χαρακτηρισμός της θρησκείας ως συλλογική νεύρωση είναι η επέκταση και συμπλήρωση του παραπάνω συλλογισμού. Βασικός σκοπός της εργασίας αυτής είναι μια βαθύτερη κατανόηση της θρησκείας τόσο από ατομική όσο και από κοινωνιολογική σκοπιά μέσα από τη συμβολή των ψυχαναλυτικών κειμένων στο πεδίο αυτό. Με γνώμονα το ρόλο της θρησκείας στον ψυχισμό και τα αδιέξοδα του ανθρώπου και όχι μόνο την κοινωνιολογική και πολιτική οπτική, η ψυχανάλυση δίνει την δική της ερμηνεία στο πανανθρώπινο φιανόμενο της θρησκείας.