Η Επίδραση της Συναισθηματικής Νοημοσύνης των Ηγετών στη Διαχείριση Συγκρούσεων στον Εργασιακό Χώρο
ENGLISH ABSTRACT This master’s thesis examines the impact of leaders’ emotional intelligence on conflict management strategies in the workplace. In contemporary organizational environments, where conflict constitutes an inevitable aspect of daily interactions, leadership plays a pivotal role, and emotional competencies emerge as critical factors in promoting cooperation, effective communication, and a positive work climate. The study adopts a quantitative research approach and was conducted on a sample of private-sector employees working in a large company operating in Greece. The sample included individuals in both leadership and non-leadership positions, allowing for a broader examination of the relationship between emotional intelligence and conflict management strategies within a modern organizational context. Data were collected using two internationally validated and reliable instruments: the Wong and Law Emotional Intelligence Scale (WLEIS), which measures emotional intelligence across four dimensions, and the Rahim Organizational Conflict Inventory–II (ROCI–II), which assesses different conflict management styles. The results of the statistical analysis indicated that higher levels of emotional intelligence were positively associated with the use of collaborative and constructive conflict management strategies, while the relationship with competitive and dominating approaches was not statistically robust. Among the dimensions of emotional intelligence, others’ emotional appraisal emerged as the strongest predictor of the integrating conflict management strategy. In addition, no statistically significant differences were observed with respect to demographic characteristics. Overall, the findings underscore emotional intelligence as a key component of effective leadership and successful conflict management in the workplace. The study offers important theoretical contributions to the literature on emotional intelligence and organizational behavior, while also providing practical implications for leadership development, human resource management practices, and the promotion of cooperative and emotionally intelligent organizational cultures.
Thesis
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την επίδραση της συναισθηματικής νοημοσύνης των ηγετών στις στρατηγικές διαχείρισης συγκρούσεων στον εργασιακό χώρο. Στα σύγχρονα οργανωσιακά περιβάλλοντα, όπου οι συγκρούσεις αποτελούν αναπόφευκτο στοιχείο της καθημερινής λειτουργίας, ο ρόλος της ηγεσίας και ειδικότερα οι συναισθηματικές δεξιότητες των ηγετών αναδεικνύονται ως κρίσιμοι παράγοντες για τη διατήρηση συνεργατικών σχέσεων, την αποτελεσματική επικοινωνία και τη δημιουργία θετικού εργασιακού κλίματος. Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι απασχολούνται σε μεγάλη εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εργαζομένους τόσο σε ηγετικές όσο και σε μη ηγετικές θέσεις, επιτρέποντας τη διερεύνηση της σχέσης της συναισθηματικής νοημοσύνης με τις στρατηγικές διαχείρισης συγκρούσεων στο σύγχρονο οργανωσιακό περιβάλλον. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν δύο διεθνώς αναγνωρισμένα και αξιόπιστα ψυχομετρικά εργαλεία: το Wong and Law Emotional Intelligence Scale (WLEIS) για τη μέτρηση της συναισθηματικής νοημοσύνης και το Rahim Organizational Conflict Inventory–II (ROCI–II) για την αξιολόγηση των στρατηγικών διαχείρισης συγκρούσεων. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης συνδέονται θετικά με τη χρήση συνεργατικών και εποικοδομητικών στρατηγικών διαχείρισης συγκρούσεων, ενώ η σχέση με ανταγωνιστικές και κυριαρχικές προσεγγίσεις δεν αναδείχθηκε ως στατιστικά ισχυρή. Ιδιαίτερη σημασία παρουσίασε η διάσταση της αξιολόγησης των συναισθημάτων των άλλων, η οποία αποτέλεσε τον ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα της συνεργατικής στρατηγικής επίλυσης συγκρούσεων. Παράλληλα, δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς τα δημογραφικά χαρακτηριστικά. Συμπερασματικά, η μελέτη αναδεικνύει τη συναισθηματική νοημοσύνη ως βασικό πυλώνα αποτελεσματικής ηγεσίας και επιτυχημένης διαχείρισης συγκρούσεων, προσφέροντας ουσιαστικές θεωρητικές και πρακτικές προεκτάσεις για τη διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού και την ενίσχυση της οργανωσιακής συνεργασίας.