Επαγγελματική Ικανοποίηση και Σύγκρουση Ρόλων
ENGLISH ABSTRACT The present study examines job satisfaction and role conflict, highlighting how conflicting demands affect employees’ attitudes toward their work. Job satisfaction is approached as a multidimensional construct associated with performance, organizational commitment, psychological well-being, and intention to remain in the organization. Role conflict is defined as the incompatibility of expectations either within the same role or between different roles undertaken by an individual, leading to tension and difficulties in fulfilling job duties. The purpose of the study is: (a) to investigate the level of job satisfaction among employees, (b) to explore the influence of demographic variables such as gender, age, and years of service, and (c) to examine the relationship between role conflict and job satisfaction. The methodology applied was a literature review based on a systematic examination of Greek and international studies retrieved from scientific databases. Selection criteria included peer-reviewed publications, focus on employees in the public and private sectors, and documented association between the two core concepts. Findings indicate that job satisfaction is generally reported at moderate-to-high-levels and is influenced by organizational factors such as justice, leadership, and career development opportunities. Role conflict emerges as a consistent negative predictor, associated with increased stress, emotional exhaustion, reduced commitment, and higher turnover intention. In conclusion, clear role definition, effective communication, and managerial support are identified as essential practices for enhancing employee satisfaction and reducing the negative impact of role conflict.
Thesis
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την επαγγελματική ικανοποίηση και τη σύγκρουση ρόλων, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι αντικρουόμενες απαιτήσεις επηρεάζουν τη στάση των εργαζομένων απέναντι στην εργασία τους. Η επαγγελματική ικανοποίηση προσεγγίζεται ως πολυδιάστατη έννοια που συνδέεται με την απόδοση, τη δέσμευση, την ψυχολογική ευημερία και την πρόθεση παραμονής στον οργανισμό. Η σύγκρουση ρόλων ορίζεται ως ασυμβατότητα προσδοκιών είτε εντός του ίδιου ρόλου είτε μεταξύ διαφορετικών ρόλων, η οποία προκαλεί ένταση και δυσχέρεια στην άσκηση των καθηκόντων. Σκοπός της έρευνας είναι: α) η διερεύνηση του επιπέδου της επαγγελματικής ικανοποίησης των εργαζομένων, β) η επίδραση δημογραφικών μεταβλητών, όπως το φύλο, η ηλικία και τα έτη προϋπηρεσίας, και γ) η μελέτη της σχέσης μεταξύ σύγκρουσης ρόλων και επαγγελματικής ικανοποίησης. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε είναι βιβλιογραφική έρευνα, με συστηματική ανασκόπηση ελληνικών και διεθνών μελετών από επιστημονικές βάσεις δεδομένων. Τα κριτήρια επιλογής αφορούσαν δημοσιεύσεις με αξιολόγηση από ομοτίμους, εστίαση σε εργαζομένους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και τεκμηριωμένη σύνδεση των δύο βασικών εννοιών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η επαγγελματική ικανοποίηση κυμαίνεται συνήθως σε μέτρια προς υψηλά επίπεδα και επηρεάζεται από οργανωσιακούς παράγοντες όπως η δικαιοσύνη, η ηγεσία και οι ευκαιρίες εξέλιξης. Η σύγκρουση ρόλων αναδεικνύεται ως σταθερός αρνητικός παράγοντας, συνδεόμενη με αυξημένο άγχος, συναισθηματική εξάντληση, μειωμένη δέσμευση και πρόθεση αποχώρησης. Συμπερασματικά, η σαφής οριοθέτηση αρμοδιοτήτων, η αποτελεσματική επικοινωνία και η διοικητική υποστήριξη αποτελούν βασικά μέσα ενίσχυσης της εργασιακής ικανοποίησης.