Ο Αντίκτυπος της Τεχνητής Νοημοσύνης στη Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού
ENGLISH ABSTRACT This thesis examines the role and impact of Artificial Intelligence (AI) in Human Resource Management (HRM), focusing on both its operational and strategic dimensions as well as its social, ethical, and regulatory implications. First, the theoretical framework of HRM is developed, highlighting its evolution from an administrative function to a strategic organizational role. Next, the evolution of HRM and its contemporary applications in the basic functions of HRM, such as staffing, training, performance evaluation, and decision-making, are presented. The empirical part of the study is based on quantitative research using a structured questionnaire, which was completed by 51 employees. The results show that employees generally perceive AI as a tool that enhances efficiency, reduces costs, promotes innovation, and improves organizational performance. At the same time, significant concerns are expressed regarding the protection of personal data, the fairness and transparency of algorithmic decisions, the reduction of human judgment, and job security. In conclusion, the paper demonstrates that the successful and sustainable adoption of AI in HRM requires a balance between technological efficiency and human-centered, ethical, and regulatory governance.
Thesis
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο και τον αντίκτυπο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στη Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού (ΔΑΔ), εστιάζοντας τόσο στις επιχειρησιακές και στρατηγικές διαστάσεις όσο και στις κοινωνικές, ηθικές και κανονιστικές προεκτάσεις της. Αρχικά, αναπτύσσεται το θεωρητικό πλαίσιο της ΔΑΔ, αναδεικνύοντας την εξέλιξή της από διοικητική λειτουργία σε στρατηγικό οργανωσιακό ρόλο. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η εξέλιξη της ΤΝ και οι σύγχρονες εφαρμογές της στις βασικές λειτουργίες της ΔΑΔ, όπως η στελέχωση, η εκπαίδευση, η αξιολόγηση απόδοσης και η λήψη αποφάσεων. Το εμπειρικό μέρος της μελέτης βασίζεται σε ποσοτική έρευνα με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο συμπληρώθηκε από 51 εργαζομένους. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται γενικά την ΤΝ ως ένα εργαλείο που ενισχύει την αποδοτικότητα, τη μείωση του κόστους, την καινοτομία και την οργανωτική απόδοση. Παράλληλα, εκφράζονται σημαντικές ανησυχίες σχετικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τη δικαιοσύνη και τη διαφάνεια των αλγοριθμικών αποφάσεων, τη μείωση της ανθρώπινης κρίσης και την εργασιακή ασφάλεια. Συμπερασματικά, η εργασία καταδεικνύει ότι η επιτυχής και βιώσιμη υιοθέτηση της ΤΝ στη ΔΑΔ προϋποθέτει ισορροπία μεταξύ τεχνολογικής αποδοτικότητας και ανθρωποκεντρικής, ηθικής και κανονιστικής διακυβέρνησης.