Η επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην παραγωγικότητα των εργαζομένων σε επιχειρήσεις της Ελλάδας.
ENGLISH ABSTRACT The present study examines the impact of Artificial Intelligence (AI) on employee productivity in Greek enterprises and, consequently, the relationship between employee productivity and organizational performance. The systematic integration of advanced technological systems into the modern business environment creates new opportunities for improving efficiency and decision-making quality, while at the same time raising questions regarding their actual impact on the human factor. The objective of this research was the empirical investigation of how specific AI-related dimensions are associated with employee productivity and organizational performance. The study adopted a quantitative research approach and was based on the collection of primary data through a structured online questionnaire using a five-point Likert scale. The sample was collected using a convenience sampling method and included employees from different business sectors in Greece. The analysis was conducted using descriptive statistics, correlation analysis, and linear regression models, with the primary aim of testing the research hypotheses. The findings indicate that Artificial Intelligence does not influence productivity as a single unified variable, but through specific organizational dimensions. A statistically significant positive effect was confirmed for AI reminded data utilization and managerial operational skills in AI use on employee productivity, while productivity itself was found to have a positive and significant effect on organizational performance. In contrast, AI technological infrastructure and basic AI-related resources did not show a statistically significant effect in the regression model, suggesting that technological investments alone are not sufficient without organizational maturity and managerial capability. Overall, the study concludes that within the Greek business context, Artificial Intelligence can function as a driving force for enhancing productivity and organizational performance when it is adopted strategically. Despite the research limitations related to the quantitative method and non-probability sampling, the results contribute to the expansion of the international literature and provide a foundation for future research
Thesis
Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε εξετάζει την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην παραγωγικότητα των εργαζομένων σε επιχειρήσεις της Ελλάδας και κατ’ επέκταση, τη σχέση μεταξύ εργασιακής παραγωγικότητας και οργανωσιακής επίδοσης. Η συστηματική ενσωμάτωση προηγμένων τεχνολογικών συστημάτων στο σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον δημιουργεί νέες δυνατότητες βελτίωσης της αποδοτικότητας και της ποιότητας λήψης αποφάσεων, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με τον πραγματικό αντίκτυπο στον ανθρώπινο παράγοντα. Ο στόχος της έρευνας που διεξάχθηκε αφορούσε την εμπειρική διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο επιμέρους διαστάσεις της ΤΝ σχετίζονται με την παραγωγικότητα του εργατικού προσωπικού και την οργανωσιακή επίδοση. Η μελέτη ακολούθησε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση και βασίστηκε στη συλλογή πρωτογενών δεδομένων με τη χρήση ενός δομημένου διαδικτυακού ερωτηματολογίου με κλίμακα Likert πέντε βαθμίδων. Ο τρόπος συλλογής του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της δειγματοληψίας ευκολίας και περιλάμβανε εργατικό προσωπικό από διαφορετικούς κλάδους επιχειρήσεων στην Ελλάδα. Η ανάλυση ολοκληρώθηκε με περιγραφική στατιστική, ανάλυση συσχετίσεων και γραμμική παλινδρόμηση, με βασικό στόχο την εξέταση των υποθέσεων. Τα ευρήματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν επηρεάζει την παραγωγικότητα ως ενιαία μεταβλητή, αλλά μέσω συγκεκριμένων οργανωσιακών διαστάσεων. Επιβεβαιώθηκε στατιστικά σημαντική θετική επίδραση της αξιοποίησης δεδομένων ΤΝ και των επιχειρησιακών δεξιοτήτων των στελεχών στη χρήση της ΤΝ στην παραγωγικότητα του εργατικού προσωπικού, ενώ η παραγωγικότητα εμφανίστηκε να επηρεάζει θετικά και σημαντικά την οργανωσιακή επίδοση. Από την άλλη πλευρά, η τεχνολογική υποδομή και οι βασικοί πόροι ΤΝ δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική επίδραση στο μοντέλο, γεγονός που υποδεικνύει ότι οι τεχνολογικές επενδύσεις από μόνες τους δεν επαρκούν δίχως την ύπαρξη οργανωσιακής ωριμότητας και διοικητικής ικανότητας. Συνολικά, η έρευνα διαπιστώνει ότι σε ελληνικό επιχειρησιακό πλαίσιο η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι δυνατό να λειτουργήσει ως κινητήριος μοχλός ενίσχυσης της παραγωγικότητας και της οργανωσιακής επίδοσης όταν αυτή υιοθετείται στρατηγικά. Παρά τις ερευνητικές αδυναμίες της ποσοτικής μεθόδου και της μη τυχαίας δειγματοληψίας , τα αποτελέσματα της έρευνας συμβάλλουν στη διεύρυνση της διεθνούς βιβλιογραφίας και δημιουργούν την βάση για μελλοντικές έρευνες.